Frans van Dijck

Frans woort gebaore op 1 fibberwari 1928 in Bergen en woeënde aan de Jan van Scorelstraot. Hae waas vanoèt Beledoko mei-oprichter van VG De Törvers in 1973 en vanaaf ut begin sikkertaris van ós gezelschap. Frans woort in 1977 de veerde Prins beej De Törvers as Prins Frans d’n Ièrste, mit as Adjudante Mia Smits en Joke Verkoelen, de vrouwe van ós ald-leeje Cris Smits en Pierre Verkoelen.

Zelde hebbe weej eine Prins in zien funksie zoeë zeen genete as Frans. Hae waas bekans door ut dolle haer en det mit de uùters beperkde meugelikhede van toen. Maar ut moeëjste aan Frans waas de wiès wao-op hae de verslage makde. Weej hebbe ut dan euver de periode det d’r nog gen kómpjoèters ware. Frans schreef de verslage in ein nauweliks te laeze handschrif en det woort dan gekopieerd op toen in zwang ziende zinkoxide pepeer. Zien vocabulaire waas geweldig, wao weej ós mit kóste begaaje. Later kreeg hae de beschikking euver ein ald tiepmesjien en ouk de kopieermethode ging d’r noow op veuroèt. Ut waas ouk nog de periode dat de zelfgemakde entreekaarte beej Frans aan hoès gekoch kóste waere.

Wie hae in fibberwari 1988 in de Vut ging, waas hae zoeë bliej wie ein kind. Op de zitting in 1988 kós de ganse zaal mei genete van eine mins dae oètreep: ‘Ik bin in de Vut, ik bin in de Vut!’ Geweldig waas det.

Frans had ouk eine spesjale humor. In 1988 beej de aankóndiging veur ut ald pepeer ophaole (mit auto en aanhangwage) steurde hae ein berich mei, as volg: ‘Moge wij dit evenement in herinnering roepen, opdat de Heer niet moge wenen. Hij wist hoeveel leden De Törvers hebben en zag hoeveel er maar aanwezig waren. Maar de echte werkwilligen krijgen na afloop 3 consumptiebonnen.’

In 1981 woort Frans krank en nao ein groeëte operasie krabbelde hae weer op. Maar oètintelik ging ut toch nog fout. In 1989 schreef Frans zien letste verslaag, toen ging ut neet mièr. Op 3 mei 1990 is Frans gestorve op 62-jäörige laeftièd.
De aldere leeje zulle zich Frans herinnere as eine aimabele mins. Hièl einvoudig, zónder branie, mit vuuël plichsbesef en altièd genetend van de vrindschap en gezelligheid beej De Törvers.

Thijs Sillen

In 1988 ging Thijs Sillen ós in de Vastelaovend veur as Prins Thijs I. Hae woort dao-in beejgestaon door zien Adjudante Jan Bots en Nico Thomassen. Thijs stónd bekind as eine waal zièr goodgemutsde mins en laevesgeneter en de prinsemuts pasde um dan ouk wónderbaarlik good!

Van oorsprong aafkómstig oèt ut zuujelik deil van ós provincie, settelde hae zich na verloup van tièd in ut Noord-Limburgse um oètintelik midde in ut Törvers-rièk mit zien Marlie en de blage Kim en Anouk in de Albert Cuypstraot gelökkig te waere. Aangestaoke door de bizóndere plaats die ut jeugwerk binne dit gezin innoom, woort hae veurzitter van Jeugklup Beledoko. Zien organisasietalent en zien vermeuge um minse te binde en aan te spraeke op eur kwaliteite, makde det hae zich in einen korte tièd óntwikkelde tot eine zièr geleefde veurzitter!

Det zien hert veur de wièk in ut algemein en ut vereiniginsgwerk in ut bizónder zoeë klopde, bleef ouk beej De Törvers neet ónopgemerk. D’n band dae d’r al jaore waas tösse Beledoko en De Törvers woort dan ouk bekroeënd mit ut oètrope van de Beledoko-veurzitter tot Prins! Hae genoot van eine schoeëne Vastelaovend en verbónd daobeej jóngk en ald.

Ut ónverstelbare gebeurde wie Thijs nao ein korte periode van krank zien al in 1989 kwaam te euverlieje. De klap waas groeët en eine fijne man, vader en vereinigingsman meuste weej misse. De door um bedachde en vaerder óntwikkelde kraagmedalie zal de herinnering aan Thijs binne De Törvers altièd laevend halde. Die kraagmedalie drage weej waerdig, Thijs waerdig!

Drees Driessen

De meiste minse kinne Drees Driessen as Drees de Köster. Hae waas de köster van de Heilig Hartkerk en zelfstandig begrafenisóndernemer. As zoeëdanig waas hae altièd bezig mit laeve en doeëd.

Drees waas meide-oprichter van Vastelaoves Gezelschap De Törvers in 1973 en vanaaf ut begin waas hae de Sirremoniemeister, mit ein ónderbraeking in 1976. In det jaor waas hae Prins Drees d’n Ièrste, mit as Adjudante Margriet Hendrickx (dochter van ós ald-lid André Hendrickx) en Marij van Rensen (leefste van Huub Lankreijer). Maar weej herinnere ós Drees ut beste as de oètgelaote en altièd lachende Sirremoniemeister mit zien eige meneer van optraeje. In dit verband mót gezag waere det in daen tièd ut protocol nog neet waas waat ut noow is.

Drees had de gewuuënte um as hae van de Vors de opdrach kreeg einen dreejdöbbele vièfklap oèt te bringe, as volg te beginne: ‘Beste minse, heej steit Dreeske weer veur óg’ en dan vertelde hae in geure en kleure waat de Vors al had verteld. Daobeej paradeerde hae op en neer euver ut tenièl mit ziene staaf rech veuroèt. (Dae staaf bestónd toen nog oèt einen törf op eine stek. Later kreeg hae eine nieje staaf, bestaonde oèt eine döbbele kloonskop op eine langere stek.)
Drees waas eine man mit vuuël emosies. Zoeë kin ik mich herinnere, det wie hae op ein zitting dae nieje staaf kreeg, bekans begós te zumpe, zoeë bliej waas hae.

De bezeukers van de zittinge (toen nog perochiebal geheite) zote te wachte waat Drees weer veur spuchte ging oèthaole. Minstens eine kièr per zitting kwaam hae mit zien beroemde oètdrökking: ‘Lever ein bruudje van achtieën jaor op de slup, as knoeërs op de winkbrauwe.’ En dan loog de ganse zaal weer plat!

Drees is Sirremoniemeister gebleve wies 1986. Toen woort hae krank en kós hae ut neet mièr opbringe. Minse die beej Drees op bezeuk ginge vertelde det hae beej wièze van spraeke mit De Törversmuts op ging sterve.
Op 30 Jannewari 1987 is Drees gestorve, 65 jaor jónk. De aldere Törvers-leeje herinnere zich Drees as eine deep geluivige, geveulige mins. Eine gangmaker en eine kloon, maar waal eine mit vuuël deepgank.

Jan Bots

Jan waas vanaaf 1987 ein trouw lid van ós gezelschap. In 1988 woort hae Adjudant beej Prins Thijs d’n Ierste met wae hae same gezörg haet veur ós kraagmedalie, waodet idderen Törver zoeë gruuets op is!

Twintig jaor langk makde Jan deil oet van de medaliekemissie waovan de langste tied as veurzitter. Met zien vakmanschap zörgde Jan d’r veur det elk Trio ein unieke medalie had.

‘t Vastelaovesseizoen waas nog neet veurbeej of Jan had alweer ‘t nieje óntwerp klaor. Same met zien Leny zörgde hae d’r veur det dees medalies dan ouk van de juuste kleure woorte veurzeen. Tot ‘t letste jaor zörgde Jan as lid van de Raod van Elf d’r veur det de medalies via d’n Hoeëgheid beej de juuste persoeëne kwame. Det waas ein taak die hae neet gaer euvergoof aan emes anders!

Tiedes de maondelikse vergaderinge van ós vereiniging wis Jan op zien eige meneer de minse aan ‘t lache te bringe en waas hae veur vuuel persoeëne ein aanspraekpunt, maar zeker ouk altied in veur ein geintje. Idderein kós dan ouk op Jan ein beroop doon.

Jan waas eine echte Törver. Met respek dinke weej truuk aan deze gezellige man dae vuuel beteikend haet veur VG De Törvers.

Jan bedank veur alles!

Hub Denessen

In fibberwari 2005 hebbe weej jaomer genóg aafscheid mótte neme van ós gewaardeerd lid, dn hièr Hub Denessen. Naodet zien krachte de letste tièd steeds mièr aafnome, waas ut oètintelik op Vastelaovesmaondaag det hae op waeg ging nao Slevehièrke. Wies aan ut ind haet Hub bizónder vuuël krach meuge óntlieëne aan zien geluif en waas hae betrokke beej zien perochie van ut Heilig Hart. Ouk ut Kepèlke van Genuuë bezóch hae regelmaotig.

De betrokkenheid mit perochie en vereinigngslaeve loog ouk ten gróndslaag aan Hub zien lidmaatschap van De Törvers. Naevebeej ut feit det hae ouk in ein euvergangsperiode nog waal ens as Vors haet opgetraoje, zal Hub veural in gedachte bliève as veurzitter van De Törvers. Op zièr beminnelikke wiès haet hae ein flink aantal jaore invölling gegaeve aan ut veurzitterschap. Det deej hae maar waat gaer. De Törvers en de Vastelaovend loge um nao aan ut hert!

Teikenend veur Hub waas zien einvoud. Genne man van groeëte wäörd en vuuël bombarie. Vuuël mièr waas hae eine mins van ein vrintelik gebaar en neet praote maar doon. De leste jaore volgde hae steejvas de Törversvergaderinge vanaaf de ièrste riej. Hae zei dan neet dök waat, luùsterde veural maar as hae waat zei, allewiels mit eine kwinkslaag, dan sneej ut holt!

Hendrik Meerts

Hendrik kwaam in 1983 vanoet Velde weer in Venlo woeëne en al snel woel hae weer waat doon. Hae kwaam in 1984 De Törvers versterke. Dao ging hae same met Jan Bots aan de slaag met ’t make van medalies, gete, polieste en schildere. In 1987 is hae ós veurgegaon as Prins Hendrik I same met Jeu Gielen en Huub Lankreijer. In 1990 kwaam hae in ’t bestuur en in 1994 woort hae veurzitter van ós gezelschap as opvolger van Hub Denissen. 9 jaor is Hendrik ózze veurzitter gewaes op ein wies zoeëas ziene spreuk waas in zien Prinsejaor: ’t Törversriek steit in veur en vlam, veur jónk en ald veur pap en veur mam. Hae waas d’r veur idderein, de kós beej um altied terech, niks waas um te vuuel.
De letste periode waas hae, óndanks det hae krank waas, nog altied zoeëvuuel meugelik op vergaderinge en Zittinge aanwezig en wao hae nog ’t nuuedige van zich leet hure. Hae vónd ’t schoeën det de jeug ’t euver noom en veranderinge woorte oet geveurd.
In jannewari haet hae nog zien 33-jäörig lidmaatschap gevierd tiedes ós niejaorsresepie.
Weej zulle um in gedachte halde as eine werme man, rech door zieë, op ’t doel aaf, alles veur en van De Törvers.